كدخبر: ۷۰۶۸
تاريخ انتشار: ۰۲ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۹:۳۰
نسخه چاپي
ارسال به دوستانمهدویت و ارتباط با امام زمان؛
مدعي ارتباط با امام زمان دروغگو است
یکی از راههای ارتباط با امام زمان (عج) همان ارتباط شهودی است. ارتباط شهودی میتواند از طریق خواب باشد و یا دیداری و ملاقاتی بین شیعیان و حضرت وصل می شود. در همین رابطه دکتر ولیالله نقیپور استاد حوزه و دانشگاه در خصوص مهدویت و ارتباط با امام زمان (عج) به سوالات الف پاسخ می دهد
الف: آیا شیعیان میتوانند با امام زمان (عج) مستقیماً و بیواسطه در ارتباط باشند و رهنمود بگیرند؟ این کار چه شرایطی دارد؟
دکتر نقیپور: یکی از شئونات معصومین مقام ولایت الهی و ولایت باطنی است و شأن ولایت این است که ما از طریق معصوم می توانیم به فیوضات معنوی برسیم. ارتباط با معصوم می تواند بصورت قلبی باشد که بواسط معصوم معانی عقاید معنویت به ما افاده بشود و یا مردم توسلی پیدا میکنند برای رفع مشکل بیماری و شفا و غیره.
یکی از راههای ارتباط با آقا امام زمان همان ارتباط شهودی است. ارتباط شهودی بخشی میتواند از طریق خواب باشد و یا دیداری و ملاقاتی بین شیعیان و حضرت وصل می شود. ما در سیره علمای ربانی مانند سیدابن طاوس و محقق مقدس اردبیلی و یا سید بحرالعلوم و یا سایر بزرگان که گاهی با امام در ارتباط بودند، داریم که سوالات اجتماعی و یا دینی را میپرسیدند و امام پاسخ می دهند.
الف: اگر کسی ادعا کند با امام زمان (عج) ارتباط دارد و از ایشان راهنمایی میگیرد، چگونه باید به او اعتماد کرد؟
دکتر نقیپور: این واقعیت دارد. اما این را بدانید کسی که این ارتباط را با آقا دارد این واقعیت را پنهان کرده و آشکار نمی کند. بزرگان هم یا از روی غلفت بیان کردند و یا شاگردانشان این مهم را بیان کردند. در روایات هم داریم که هر کس ادعای ارتباط شهودی با آقا امام زمان را داشت و مردم را دور خودش جمع کرد تکذیبش کنید. زیرا باب مهدویت و ارتباط با امام زمان به این شکل باز نشود. شیاطین از این انحرافات مقاصد فراوانی میبرند.
الف: آیا ادعای ارتباط با امام زمان (عج) و عوامفریبی با این ادعا، در شرع و دین ما جرم است؟ مجازات آن چیست؟
دکتر نقیپور: این طور می شود بیان کرد که اگر کسی ادعا کرد باید آن شخص را پرچم کنیم و بگوییم که او دروغگو است تا مردم از دور او پاک شوند. ادعای ارتباط با امام زمان (عج) علامت کذب محض آن فرد است و این اولین قدم اجتماعی اساسی است. حالا اینکه بگوییم این ادعا جرم است باید ببینیم چه سوءاستفادههایی صورت گرفته است. البته نوع مجازات آن هم متفاوت است و جرم یکسانی برای همه ندارد. از لحاظ شرعی هم برای چنین فردی احکامی تعریف شده است.
الف: آیا در دین ما مدیر دولت اسلامی اجازه دارد از طرف ارتباط با عوالم غیب، ماوراءالطبیعه و ... برای اداره امور و تدبیر کشور تصمیم بگیرد؟
دکتر نقیپور: بحث اینجاست که مدیران بر اساس موازین و معیارهای شرعی مسایل را حل و فصل میکنند. اگر ارتباط با معصومی هم رخ داده باشد، معصوم به زبان قرآن و روایات رهنمود می دهد. سنت ائمهاطهار (س) و معصومین از جمله امام زمان این است که آن بینش اهلالبیتی را مبتنی بر قرآن و سنت بخصوص با محوریت قرآن یاد بدهند. این روش دعوت به دین بر بصیرت دینی و عقلی استوار است.
الف: ماجرای چاه مسجد جمکران و انداختن نامه برای امام زمان (عج) در آن محل آیا صحت دارد و چنین نامههایی به دست آن حضرت میرسد؟
دکتر نقیپور: مانعی ندارد. اما بحث توجه قلبی آن فرد نقش اساسی دارد. اگر کسی بخواهد با آقا حرفی بزند و از این طریق بخواهد ارتباط برقرار کند اشکالی ندارد ولی بعنوان یک جعل شرعی نباشد. بعضی از بزرگان هم مانند مرحوم آیتالله گلپایگانی هم نامه ای انداخته بودند و جوابش از طریق دیگری از حضرت آقا رسیده بود اما نمی شود گفت که این یک مستند قوی شرعی است. این بعنوان یک جعل شرعی نیست اما بدین معانست که آن شخص می خواهد خواسته خودش را به آن وجود مقدس برساند. این مساله هیچ مانع شرعی ندارد.
الف: آیا شیعیان میتوانند با امام زمان (عج) مستقیماً و بیواسطه در ارتباط باشند و رهنمود بگیرند؟ این کار چه شرایطی دارد؟
دکتر نقیپور: یکی از شئونات معصومین مقام ولایت الهی و ولایت باطنی است و شأن ولایت این است که ما از طریق معصوم می توانیم به فیوضات معنوی برسیم. ارتباط با معصوم می تواند بصورت قلبی باشد که بواسط معصوم معانی عقاید معنویت به ما افاده بشود و یا مردم توسلی پیدا میکنند برای رفع مشکل بیماری و شفا و غیره.
یکی از راههای ارتباط با آقا امام زمان همان ارتباط شهودی است. ارتباط شهودی بخشی میتواند از طریق خواب باشد و یا دیداری و ملاقاتی بین شیعیان و حضرت وصل می شود. ما در سیره علمای ربانی مانند سیدابن طاوس و محقق مقدس اردبیلی و یا سید بحرالعلوم و یا سایر بزرگان که گاهی با امام در ارتباط بودند، داریم که سوالات اجتماعی و یا دینی را میپرسیدند و امام پاسخ می دهند.
الف: اگر کسی ادعا کند با امام زمان (عج) ارتباط دارد و از ایشان راهنمایی میگیرد، چگونه باید به او اعتماد کرد؟
دکتر نقیپور: این واقعیت دارد. اما این را بدانید کسی که این ارتباط را با آقا دارد این واقعیت را پنهان کرده و آشکار نمی کند. بزرگان هم یا از روی غلفت بیان کردند و یا شاگردانشان این مهم را بیان کردند. در روایات هم داریم که هر کس ادعای ارتباط شهودی با آقا امام زمان را داشت و مردم را دور خودش جمع کرد تکذیبش کنید. زیرا باب مهدویت و ارتباط با امام زمان به این شکل باز نشود. شیاطین از این انحرافات مقاصد فراوانی میبرند.
الف: آیا ادعای ارتباط با امام زمان (عج) و عوامفریبی با این ادعا، در شرع و دین ما جرم است؟ مجازات آن چیست؟
دکتر نقیپور: این طور می شود بیان کرد که اگر کسی ادعا کرد باید آن شخص را پرچم کنیم و بگوییم که او دروغگو است تا مردم از دور او پاک شوند. ادعای ارتباط با امام زمان (عج) علامت کذب محض آن فرد است و این اولین قدم اجتماعی اساسی است. حالا اینکه بگوییم این ادعا جرم است باید ببینیم چه سوءاستفادههایی صورت گرفته است. البته نوع مجازات آن هم متفاوت است و جرم یکسانی برای همه ندارد. از لحاظ شرعی هم برای چنین فردی احکامی تعریف شده است.
الف: آیا در دین ما مدیر دولت اسلامی اجازه دارد از طرف ارتباط با عوالم غیب، ماوراءالطبیعه و ... برای اداره امور و تدبیر کشور تصمیم بگیرد؟
دکتر نقیپور: بحث اینجاست که مدیران بر اساس موازین و معیارهای شرعی مسایل را حل و فصل میکنند. اگر ارتباط با معصومی هم رخ داده باشد، معصوم به زبان قرآن و روایات رهنمود می دهد. سنت ائمهاطهار (س) و معصومین از جمله امام زمان این است که آن بینش اهلالبیتی را مبتنی بر قرآن و سنت بخصوص با محوریت قرآن یاد بدهند. این روش دعوت به دین بر بصیرت دینی و عقلی استوار است.
الف: ماجرای چاه مسجد جمکران و انداختن نامه برای امام زمان (عج) در آن محل آیا صحت دارد و چنین نامههایی به دست آن حضرت میرسد؟
دکتر نقیپور: مانعی ندارد. اما بحث توجه قلبی آن فرد نقش اساسی دارد. اگر کسی بخواهد با آقا حرفی بزند و از این طریق بخواهد ارتباط برقرار کند اشکالی ندارد ولی بعنوان یک جعل شرعی نباشد. بعضی از بزرگان هم مانند مرحوم آیتالله گلپایگانی هم نامه ای انداخته بودند و جوابش از طریق دیگری از حضرت آقا رسیده بود اما نمی شود گفت که این یک مستند قوی شرعی است. این بعنوان یک جعل شرعی نیست اما بدین معانست که آن شخص می خواهد خواسته خودش را به آن وجود مقدس برساند. این مساله هیچ مانع شرعی ندارد.
